De zomer is officieel ten einde, en daarme ook de ‘zomerstop’. Inmiddels is dit al het derde jaar van de grote refit — en we hebben onszelf deze zomer even wat rust gegund. Normaal staat elk weekend in het teken van klussen aan boord, maar deze zomer hebben we even een stapje terug gedaan.
We trapten de ‘zomerstop’ af met de Havendagen Werkendam waar we door de organisatie met een selectie varend erfgoed uitgenodigd waren om onze oude schepen te laten zien. Met een schip of 20 lagen we in de oude Rijkswaterstaat Haven.
De tweede reden voor de ‘zomerstop’ was de geplande vakantie naar Frankrijk. Het plan was om 4 weken te gaan varen met de Resnova, richting Parijs. Ik kreeg echter niet genoeg vrij van het werk, en moest het met 3 weken vakantie doen. Het plan werd aangepast naar een rondje Nederland, de Nederrijn op, IJssel af, en richting het wad.
Ook deze plannen gingen niet door, want Petro stuitte op een fantatisch schip wat in Zierikzee te koop lag. De Andries Vierlingh, een voormalig Rijkswaterstaat onderzoeksvaartuig wat in de toekomst door Resnova Maritiem ingezet gaat worden als scheepvaartbegeleidingsvaartuig.
De vakantie lag nu dus helemaal overhoop, en werd het even snel het nieuwe schip uit de roest, in de verf, en richting Enkhuizen voor de jaarlijkse reunie van de LVBHB.
Inmiddels timmert Fred op de WR309 gestaag door en verdwijnt er steeds meer isolatie achter het grondhout. De scheidingswand van de keuken staat, en nagenoeg al het grondhout in de slaapkamer zit er ook in.
Ik ben druk bezig met de elektra, en programmeer de controllers voor de aansturing voor de verlichting. Alles kan straks middels fysieke knoppen en centraal via een app worden bediend.
Nu de bouwvak over is, is ook het aluminium luik van de ingang naar de woning toe klaar. Het luik is zo gemaakt dat het van buiten en binnen makkelijk te openen is d.m.v. cilinders. We zijn er achtergekomen dat met harde wind het luik dicht waait, dus er moeten nog zwaardere op komen.
Het luik kan zeedicht worden gekneveld met grote knevels.
Ondertussen geeft de generator aan boord ook wat problemen. Het begon met een kapot opvoerpompje. Gelukkig is dat makkelijk te verhelpen, en zit er zo een nieuwe op.
Ondanks het nieuwe opvoerpompje wil de generator nog steeds niet goed starten en lopen. Petro heeft de generator ontelbaar keren ontlucht (wat niet heel makkelijk gaat op dit type). Elke keer leek het probleem opgelost, maar na een dag of wat wilde de generator weer niet starten. Uitendelijk bleek het probleem te zitten in een klein scheurtje in de brandstof slang bij het externe dieselfilter.
Ook de aansturing van de toerenregeling is kapot. Normaal gesproken past de generator aan de hand van de belasting de toeren automatisch aan zodat er een mooie constante 240V/50Hz wordt geleverd. Omdat de generator 30 jaar oud is, is hier geen vervangend onderdeel voor te krijgen.
Gelukkig ben ik zelf best handig met programmeren, dus een leuke uitdaging om zelf iets te maken. Even een avondje achter de laptop met de multimeter in de aanslag, en we hebben een werkend prototype!
Samen de machinekamer in gedoken om te testen, en na wat finetunen werkt het perfect! De software kijkt naar de frequentie en houdt deze keurig op 50Hz. Nu nog even de definitieve plaats bepalen en alles netjes maken.
