Het is de tweede week van het nieuwe jaar, en ik moet weer aan het werk. Petro is nog een weekje vrij en buffelt in de kou hard door!
De oude machinekamer roef is al zo vaak verbouwd dat er eigenlijk geen eer meer aan te behalen valt. Er is al heel vaak een pijpje verdwenen en weer bijgekomen. Hiernaast is de oude roef gebout, en ook zeer verroest.
De nieuwe roef krijgt een luik aan de bovenzijde wat uit één deel bestaat, en wat dicht kan worden gekneveld. Wel zo veilig op zee!
Het favoriete gereedschap van deze verbouwing komt weer tevoorschijn – de plasmasnijder. Deze maakt eenvoudig werk van het verwijderen van de oude machinekamer roef. Al het oude staal brand ik later deze week in stukjes zodat we weer een beetje opgeruimd zijn, en ook het inleveren bij de oud-ijzer boer straks wat makkelijker gaat.
De stuurhut is van aluminium, en er wordt dus gebruik gemaakt van een speciale strip om aluminum met staal te kunnen verbinden. Deze strip is het enige wat overblijft van de oude roef, en wordt de basis van de nieuwe.
Petro maakt een begin aan de nieuwe roef door eerst de zijkanten te plaatsen. Vervolgens wordt het staal gezet doormiddel van wat handige truukjes, en begint de roef al zijn vorm te krijgen.
Er komen mooie ronde hoeken in wat net dat extra beetje afwerking geeft. In de nieuwe roef worden ook gelijk de expansie tanks van de hoofdmotor en de generator geplaatst.
Ook komt hier de vuldop voor de gasolie, en de ontluchting van de tank. Alles in een bakje zodat er geen lekkage in de machinekamer kan komen.
Op zaterdag is nog een favoriet stuk gereedschap weer van stal gehaald: de naaldhamer. Alle delen rondom de stuurhut hebben prioriteit en moeten nagelopen worden.
We werken van achteren naar voren, en willen eerst het staalwerk (binnen en buiten) klaar hebben voordat we beginnen aan het installatiewerk in de mahinekamer. Er moet nog heel veel gedaan worden, want in zowel het dek als de boeiing zitten meerdere slechte plekken.
Om toch nog wat aan zondags “rust” te doen pak ik op zondag de plasmasnijder in plaats van de naaldhamer. Wel zo fijn voor onze buren want dat ding maakt echt een bak herrie! Al zullen ze vandaag ook met flikkerlicht op de bank hebben gezeten door alle las en -brand werkzaamheden (sorry Miriam!), want dat veroorzaakt pieken in het elektriciteitsnet…
Aangezien ik (nog) niet echt handig ben met apparatuur waar geen USB stekker aan zit, zijn de eerste centimeters met de plasmasnijder wel spannend. Het viel gelukkig niets tegen, al het staal is in stukjes gebrand, en alle ledematen zitten er nog aan!
Tot de volgende.
