In het vorige blog heb je al kunnen lezen over het aanbrengen van een 10mm dikke verstevigingsplaat op het roefdak wat gaat fungeren als een soort mastdek.
Door het verlengen van de woning is de knie die onderaan de mast zat komen te vervallen, en is er dus stevigheid verloren gegaan.
Dit wordt dus onder andere opgelost door het plaatsen van de verstevigingsplaat, en onderdeks wordt er een mastkoker aangebracht naar het vlak.
Geen gezicht, zo zonder mast!
Zoals je op de bovenstaande foto’s kunt zien heeft — net zoals de rest van het schip — ook de mastvoet betere tijden gekend.
De oude mastvoet was aan weerszijden open en dus een groot spinnen en roestnest! In de onderhoudsvriendelijke gedachte van het schip wordt dus ook de mastvoet aangepakt. Peet haalt ‘m volledig uit elkaar, ontdoet de mastvoet van roest en last hem volledig dicht. Spinnen gaan het niet leuk vinden hier aan boord… đŸ™‚
Op de delen waar de mast een beetje in de mastvoet schuurt worden RVS plaatjes aangebracht zodat de binnenkant van de mastvoet ook niet meer gaat roesten.
De masten behoeven ook aandacht, want er laat inmiddels zoveel verf los dat ze er net uit zien als een gevlekte koe. In augustus gaan we ook met de kotter naar SAIL Amsterdam, dus dit moet nog wel even gefikst worden!
We kiezen de weg van de minste weerstand, even met de slijptol eroverheen en in de verf. De hoofdmast is gegalvaniseerd, dus die roest sowieso niet. In de toekomst moet er nog veel aan verbouwd (en gelast) worden, dus het is nu meer even een zichtklusje.
Het is mij al eens opgevallen dat het achtermastje zich raar gedraagt als er een stevig windje staat. De onderkant en bovenkant kunnen onafhankelijk van elkaar bewegen. Hoe de f*** kan dat nou weer?! Hoor ik mezelf nog denken.
Bij het verwijderen van de achtermast valt het gehele gevaarte al half uitelkaar, en wat blijkt…. de twee delen zitten verbonden met een klosje HOUT?! en slechts vier schroeven. Schiet mij maar in een condoom, ik snap hier werkelijk niets van…
Goed. De masten zijn dus ook een groot rommeltje. Helaas is er nu geen tijd meer voor om doet goed op te knappen, dus zo goed en kwaad als het kan heb ik het weer (steviger) in elkaar gezet en verven maar! Van de winter gaat het mastje even naar de ijzerwerkplaats om gelast te worden.. đŸ™‚
Ook de oude giekjes zullen wegens verschillende afmetingen niet meer terugkomen, maar nu voor SAIL even leuk in de kleur, want dat hoort er toch bij op een kottertje..
De kotter heeft haar masten weer terug, en ligt afgemeerd voor een feestje in de Historische Haven van Woudrichem. Ondanks dat we er nog lang niet zijn proberen we zoveel mogelijk te varen, want: behoud door gebruik!
Het resultaat van ons harde werk mag er zijn. Het aanzicht van een kotter is weer hersteld, en dat precies op tijd voor SAIL Amsterdam.
De goede kleur geel moet ik nog even naar op zoek, want de masten zijn iets te licht uitgevallen voor het mooi. Tijdens SAIL Amsterdam zijn er ongeveer een 40-tal kotters aanwezig, een mooi moment om dus even een onderzoek te doen naar wat nou precies die ‘kotter gele’ kleur is.
Tot de volgende, en wie weet tot in Amsterdam!
Gaaf om weer een stuk voortgang te zien.
Ook leuk dat Sail Amsterdam een doel is. Ook voor ons om te gaan kijken
Over dat hout in de mast, daar kunnen 2 redenen voor zijn, helemaal als er apparatuur in de mast zit. Hout is een elektrische isolatie en het zorgt voor schokdemper. Maar met de huidige apparatuur zal dat geen probleem opleveren.
Ja we zijn nu even in de ‘zomerstop’ stand, en gaan van het najaar weer verder. Dan gaan we de nieuwe lichtstraten in het dak maken, en de oude patrijspoorten herstellen. Daarna gaat het beton eruit en dan kunnen we naar de werf. En over het hout is onze theorie dat de vorige eigenaar niet kon lassen – want er zat wel meer op een hele bijzondere manier geknutseld hier. Behalve een lampje zit er verder niets in die achter mast. Jullie zijn meer dan welkom om te komen kijken!