Schip Ahoy! – WR309

Alles over de zoektocht naar een woonschip.

Op zoek…

Op zoek naar een eigen (woon)schip… in de huidige huizenmarkt is het nagenoeg onmogelijk om (zelfs met een goed salaris) in je eentje een huis te kopen. Het wonen op het water geeft een ongelooflijke vrijheid, en je hebt altijd je huis bij je als je ergens naartoe gaat. Wat wil je nog meer?

Oke, aan de slag met het wensen lijstje. Wat voor schip moet het dan worden? Ik weet in elk geval wat ik niet wil. Het schip moet onder de 20 meter zijn, dit is mij vooral te doen om geen CvO verplichting te hebben. Ook wil ik een schip wat handzaam is, goed alleen te varen en het mag vooral niet te modern en 12 in een dozijn zijn.

Zodoende ben ik beland op ex-visserijschepen. Vaak niet al te groot, een rijke historie, en een inmens vaargebied. In eerste instantie had ik mijn oog laten vallen op een kotter uit Zoutkamp. De ZK19. Deze stond destijds voor €95.000,- te koop mij scheepsmakelaardij Fikkers. De staat van onderhoud was ogenschijnlijk zeer goed, en alles zag er super verzorgd uit. De grootste problemen waren: geen voorpiek, weinig ruimte (de kotter was immers slechts 12 meter), geen voorzieningen (douche, cv). Fors aan de prijs dus, voor weinig ruimte. Eigenlijk gewoon boven budget, omdat ik het liefste geen hypotheek wil. Terug naar de tekentafel dus.

De zoektocht gaat (onbedoeld) even op pauze, want we gaan op vakantie. Tijdens de vakantie zijn we een hele mooie vaartocht aan het maken door België en Nederland. Hierdoor ontschiet het mij totaal om af en toe even de verschillende makelaars af te speuren.

Voormalige viskotter WR 309. Vanwege hoge leeftijd eigenaar te koop. Geschikt voor een ligplaats in een historische haven. De monumentenstatus is verlopen en moet opnieuw aangevraagd worden. Het schip is geschikt voor bewoning. Hellingbeurt van het schip was op woensdag 23 augustus 2023. Het schip is gemeten door het EOC en goedgekeurd op een paar kleine plekjes na. Dit is inmiddels weer gerepareerd. Ook is het schip tot het berghout in de verf gezet. Bovendeks moet er het nodige nog gebeuren van verfwerk.
Bron: Scheepsmakelaardij Goliath

Gevonden

In de laatste week van onze vakantie zit ik onder het genoegen van een bak koffie weer eens even te struinen op de verschillende makelaars-sites. Peet is inmiddels alweer aan het werk voor een paar dagen, en ik ben nog wat dagen vrij. Ik ga het (inmiddels) standaard rijtje af. Fikkers, Doeve, Scheepsmakelaardij Friesland en Scheepsmakelaardij Goliath. De eerste drie hebben niets waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Totdat ik ineens tegen de WR309 aan loop bij Scheepsmakelaardij Goliath.

Dit scheepje ligt gewoon op mij te wachten! Het schip is gebouwd in 1926 (en dus helemaal historisch verantwoord…) van de wensenlijst is er dus al 1 item afgevinkt. Het schip is ook nog eens onder de 20 meter, en meet 17 bij 4. Check. Ook is het schip in de jaren ’90 al verbouwd tot comfortabel recreatie schip. Er is een (stokoude) CV ketel, douche, toilet, woonkamer, en slaapkamer. En de stuurhut is ook nog eens groot! Goed. Ik weet het inmiddels allemaal niet meer, en ik ben op slag verliefd.

Ik trek de soute schoenen aan.. en ik bel de makelaar. Peet weet uiteraard nog van niets, want die is nietsvermoedend aan het werk. De makelaar neemt op…. en het schip is nog beschikbaar! Helemaal over de maan wil ik een afspraak maken om het schip te bezichtigen. Máár…… er is een wachtlijst. Er zijn inmiddels al 15 kandidaten voor het schip. Niet gek, want de vraagprijs is slechts €32.500,-

Snel leg ik de makelaar neer, en bel ik Peet op. Wanneer kunnen we gaan kijken?! Uiteindelijk wordt dat zondag 3 september. In de tussentijd vallen er wat mensen af en sta ik op plek nummer 8. Op de zaterdag komen er nog mensen kijken, maar die zijn na mij op de wachtlijst. Wij kunnen zondag komen kijken, en moeten gelijk beslissen of we overgaan tot aankoop. De mensen op de zaterdag hadden ook immers ja gezegd. Het schip was dus of voor mij, of voor de kijkers van zaterdag.

Kijken

Het is zo ver. Zondag 3 september. Om 11:00 komen we aan bij het schip in Harlingen, aan de Kanaalweg. De huidige eigenaar woont ook aan de Kanaalweg, en de ligplaats is direct tegenover het huis. In de advertentie hebben we gelezen dat er nog het nodige aan verf werkzaamheden gedaan moeten worden. Dit blijkt echter niet het enige te zijn, eigenlijk alles moet gedaan worden… Maar daar is de prijs dan ook naar.

Maar goed. We kijken door de tekortkomingen heen, en in de basis is het een erg leuk scheepje. Niet groot, maar ruim genoeg en het voelt nergens benauwd of claustrofobisch aan. Peet weet een proefvaart te onderhandelen, en na de lunch kunnen we op pad. Inmiddels ben ik er wel uit: als de proefvaart bevalt neem ik de sprong in het diepe, en koop ik het schip.

De proefvaart.

De 10-liter — 150pk sterke — Scania-Vabis brult zonder enige aarzeling tot leven en loopt als een naaimachine. Geen rook of gekke geluiden, dus dat is een goed teken. De eigenaar vaart makkelijk met het schip weg. Gelijk valt op dat het schip over fijne vaar eigenschappen beschikt. Met een stationair toerental glijdt het schip met al zo’n 7km/u door het water. Ik zit met de makelaar op het voordek in de inmiddels doorgekomen zon. Voordat ik het weet schud ik hem de hand, en is het schip officieel verkocht. De grote papiermolen begint om het schip over te schrijven, en over enkele weken kunnen we het schip ophalen.