Zoals je waarschijnlijk al wel gemerkt hebt was het hier aardig stil de afgelopen weken. Dat kan kloppen, want we hadden een welverdiende pauze van het klussen. We zijn drie weken in de Dominicaanse Republiek geweest.
Het is maar goed dat dit geen reis-blog is, want dan had ik deze helemaal vol kunnen schrijven met ervaringen over het land. Lang verhaal kort; ons land is het niet, en het was niet helemaal wat we er van verwacht hadden.
Thuis in Nederland lag de Aqua Ludens weer met smart te wachten om verder opgeknapt te worden. Deze keer een klus die we niet helemaal aan hadden zien komen…
Met het ophalen van de Aqua Ludens had Peet tijdens het varen al gezien dat het hele achterdek stond te ‘dansen’ bij het maken van een stuurbeweging. Dit hoort natuurlijk niet en was reden voor extra onderzoek.
Wat blijkt: het hele achterdek is verrot, en al het verband uit het achterdek is weg! De stuurcilinder zit gemonteerd op een plaat die zo dun is als een krant…
In de bovenste afbeelding is de oude plaat te zien. Echt zo dun als krantenpapier, met onze blote handen (of een bezem) duwden we zo de gaten erin. Door een slechte afwatering heeft er altijd water in de kist gestaan. Ook was alleen het deel waar de stuurcilinder zat geconserveerd. De overige platen waren niet behandeld, en roest had hier dus vrij spel.
Met behulp van de plasmasnijder is eerst de oude plaat uit het achterdek gesneden. Wat een fantastisch apparaat! Deze verbouwing had zonder plasmasnijder een stuk moeilijker gegaan. Zie je het al voor je, alles met een slijptol eruit slijpen?!
Eenmaal verwijderd staat de oude plaat als mal voor een nieuwe plaat. Wederom wordt met de plasmasnijder de plaat exact op maat gemaakt, klaar om weer in het achterdek geplaatst te worden.
De Aqua Ludens is enigtse kotter met een hekbolder! Althans, voor zover wij hebben kunnen ontdekken. We hebben aardig wat foto’s van oude kotters bekeken, en geen van alle heeft er een!
Dit soort – relatief – kleine verbeteringen maken zo’n groot verschil! Het varen wordt er een stuk comfortabeler van, en naar mijn mening staat het ook chique!
We moeten nog even doorbijten, maar we kunnen bijna beginnen met verven! Het grote ijzerwerk rondom de stuurhut nadert het einde.
Al het ijzer is inmiddels uit de roest/verf gehaald, en klaar om in de primer gezet te worden. Peet is nog het laatste las en -brand werk aan het doen.
Voordat we kunnen gaan verven worden er nog mooie bolderkasten gemaakt (volgende blog) en worden de spanten van de boeiing, en de boeiing zelf nog gerepareerd.
