Beugels, elektra en nog meer verf (eraf)!

En er is weer een weekend voorbij gevlogen! Vorig weekend hadden we een welverdiende klus pauze, want Sinterklaas moest worden opgehaald! … en veilig worden afgeleverd uiteraard. Een lang weekendje Veghel, en dus even tijd om aan wat anders te denken dan de verbouwing.

Eigenlijk valt dat ook wel weer tegen, want de radars draaien continu – behalve die op het stuurhutdak, want die wordt verwijderd.

In de afgelopen weken zijn er al beugels gemaakt voor onder andere de start accu’s van de hoofdmotor en generator, de generator zelf, en de CV ketel.

Tijdens het ophalen van de Aqua Ludens hebben we zelf kunnen ervaren dat het scheepje best veel kan hebben. Daarom wordt er gekozen om alles “overkill” uit te voeren, zodat het scheepje niet alleen zeewaardig blijft — maar zelfs zeewaardiger wordt. Hoe tof is het om met eigen schip naar Londen te gaan, of zelfs de Fjorden te bezoeken?! Voordat dat aan de orde is moet er alleen nog heel wat gebeuren. Goed, terug de machinekamer in. De beugels zijn inmiddels vast gelast, en in de menie gezet. Als dit eenmaal droog is kan de tweede laag witte verf worden aangebracht. Peet weer eens to the rescue omdat ik op de zondag na slechts een helft te hebben gehad helemaal verrot ben.

Helaas lekte er wel het een en ander aan water de machinekamer in. Het kozijn van de achterdeur is zo verrot dat het lijkt alsof er geeneens deur in zit. Een weekje gaat voorbij, en weer staat er een sloot water in de bilge…. zucht. Om te zien waar het lek precies vandaan komt gaat de decoupeerzaag in de vloer van de stuurhut. Jahoor…. een oude standpijp is de boosdoener. In de stuurhut heeft in de sportvisserij-tijd een toilet en keukenblok gezeten. De afvoerleiding (standpijp) hiervan is nu dus de boosdoener. Hij is met het weghalen van het toilet niet goed afgedicht, waardoor een water wat in de stuurhut staat de machine kamer in kan seipelen. Water in de stuurhut vraag je je af? Ja, dat is door die deur die zo lek is als een mandje. Gelukkig is de stuurhut van aluminium en roest deze niet. Tijd voor een McGyver oplossing: twee gaatjes in de bak van de stuurhut geboord, het water kan nu uit de bak lopen — en lekt niet meer de machinekamer in. Die deur komt later wel weer.

Ook is de radar verwijderd. Deze is niet meer up-to-date naar de huidige standaarden. Er zal dus t.z.t een nieuwe radar moeten komen. De ruimte die op het stuurhut dak werd ingenomen door de radar komt nu vrij voor een extra zonnepaneel. Dat is dus mooi meegenomen. De radar gaat niet naar de stort of oud-ijzerboer, maar krijgt in plaats daarvan een ere plaats in de stuurhut van de PSD-veerboot Koningin Emma. Het schip doet tegenwoordig dienst als hotelschip, en de machinekamer en stuurhut worden omgebouwd tot museum en expositieruimte. Toch leuk dat een stuk afgedankte techniek zo weer voort leeft. Lees meer over de rijke geschiedenis van de Koningin Emma op de website van PSD-net.

Op de laatste foto’s kun je zien dat de stuurhut zelfs al wat verf aan het kwijtraken is! De verf had zo slecht gehecht aan het aluminium dat sommige delen met de tuinslang al los kwamen (ja, echt). De rest is gedaan met de hogedrukreiniger. Het begin van een goede basis begint te komen.