De oplettende lezer heeft inmiddels wel kunnen zien wat een hoeveelheid oud ijzer van de Aqua Ludens is afgekomen. De eerste brandstof tank is tot de nok toe gevuld. Om thuis ook alles weer een beetje aan kant te krijgen was de Pasen een mooie gelegenheid om het oude ijzer al varend weg te brengen.
We varen rond half 10 in de ochtend weg, en worden met een kilometertje of 18 per uur afgeschoten in de afvaart, de Merwede af. Op naar Hardinxveld om vervolgens onze weg naar de Biesbosch te vervolgen.
We varen samen op – ieder in eigen schip – en het voelt een beetje alsof je net je rijbewijs hebt gehaald en voor het eerst alleen de weg op gaat. Eerst – alweer heel wat jaren geleden – de helmstok van een lelievlet, verschillende zeiljachten en nu een stoer stuk staal van maarliefst 50 ton. Als dat maar goed gaat 🙂
De Resnova is maar een “even dubbel” op de marifoon verwijderd, maar ik zal het toch zelf op moeten lossen nu.. zelf invaren, aanleggen, en het touwtje vastzetten. Ja, “touwtje” is hier gepast, want fatsoenlijke trossen heeft de Aqua Ludens nog niet.
Tot mijn eigen verbazing vaar ik alsof het vanzelf gaat de haven binnen, en lig ik binnen no-time vast. Even een check in de machinekamer of alles nog goed gaat… hmm.. plasje olie onder de keerkoppeling. Dat hoort niet.
Na een snelle inspectie is de lekkage misschien tewijten aan het smeren en bijvullen van de smeerolie. Even een bakje eronder, en in de gaten houden maar.
Aardig wat kilo’s lichter zetten we de reis voort richting de Biesbosch. Op naar de Spieringsluis om vervolgens op de Hooge Hof te eindigen voor een gezellig Paasweekend, met dit maal wel 20 (!) historische schepen.
Bij de Spieringsluis worden we verwelkomd met “dubbel rood”. Het seizoen is eigenlijk nog niet begonnen en de sluis draait alleen maar op afroep (4 uur van te voren).
Dat wordt dus een stukje omvaren via Moerdijk. Geen straf, want het is heerlijk weer.
De terugreis geschiedt dwars door de Biesbosch heen, een hele relaxte tocht waarbij we in konvooi terug varen naar Woudrichem. Voor de terugreis heb ik mijn moeder uitgenodigd om ook een stukje (mee) te varen.
We maken er een leuke dagtocht van en hebben ondanks de weersvoorspellingen geluk met het weer. De zon laat zich af en toe nog even zien, en het is verre van koud. Wel zo fijn in een schip wat nog niet af is, en waar de verwarming in de stuurhut nog ontbreekt… 🙂
Helaas moet ik na de Pasen gelijk weer aan het werk. Peet pakt ondertussen de volgende grote klus aan. Het aansluiten van de generator!
Het originele plan was om de oude uitlaat van de vorige generator te gebruiken. Deze kwam uit op het achterdek. Bij het proefdraaien bleek dat er af en toe wat waterspetters meekwamen bij de uitlaatgassen. Niet echt lekker als je op het achterdek aan je wijntje zit…
Enfin, Peet wringt zich weer in allerlei bochten om de uitlaat in de kont te plaatsen. Geen last meer van de waterspetters en rustiger op het achterdek.
Het resultaat mag er zijn, wat een mooie installatie is het geworden!
Het koelwater wordt via koperen buizen door de machinekamer getransporteerd, en dit is dus onderhoudsvrij. Het water en de gassen van de watergekoelde uitlaat worden gescheiden.
Een stille generator was een wens van mij, want niets is zo genant als een generator die zoveel herrie maakt dat je hem geeneens durft te starten.
Missie geslaagd, want je hoort buiten afgezien van een straaltje water helemaal niets 🙂
Het staalwerk krijgt ook nog de nodige aandacht. Voor de laatste keer (op dit punt dan) kruip ik op mijn knieën door het gangboord met de naaldhamer in mijn handen. De roestduivel moet immers compleet worden weggevaagd!
We maken gretig gebruik van de zonnenstralen die ons gegund zijn afgelopen weekend, en op de zondag is het dan eindelijik zo ver! We kunnen de 2-componenten primer van Sigma erop gaan smeren. Om het staal zo goed mogelijk te conserveren hebben we ervoor gekozen om een volledig 2-componenten systeem te gebruiken. Van primer tot lak.
Nu het achterschip in de primer staat ziet de Aqua Ludens er al heel anders uit. Niet meer die verroeste, verwaarloosde aanblik, maar het begin van een heel mooi fris scheepje.
Dit was ‘m weer voor deze week, tot de volgende!
