Het is weer een aantal weken geleden dat ik wat schreef. Maar dat betekent niet dat we stil hebben gezeten. Integendeel zelfs, we waren zo druk dat ik helemaal geen tijd heb gehad om blogs te schrijven.
Het vorige blog ging over de restauratie van de kop en wat daar allemaal bij kwam kijken. De bakboord kant was meer van hetzelfde maar ging wel een stuk sneller dan de stuurboord kant. Er kan immers wat grover gewerkt worden omdat er toch een dubbeling aan de binnenkant wordt geplaatst.
Desondanks weer een hoop roest, en een hoop werk!
Een handigheidje in de kop. De voorpiek wordt helemaal volgestopt met techniek. Denk aan de spudpaal, boegschroef, warmtepomp en meer. Wat ventilatie hier is dus wel gewenst, maar er mag ook geen (buis)water binnenkomen.
Deze constructie zorgt voor permanente ventilatie, en er kan zelfs een 16A stekker doorheen. Geen lelijke stekkers aan dek dus 🙂
Het is eindelijk lekker weer, en terwijl Peet zich bezighoudt met het ijzerwerk op de kop kan ik eindelijk weer eens met een verfkwast aan de gang!
Al het ijzerwerk wat over de afgelopen maanden gedaan is krijgt een grondige verfbeurt bestaande uit 3 lagen epoxy primer waarna er een laklaag overheen kan.
Op de tweede foto kun je nog een handigheidje zien. Aan weerszijden voor de stuurhut is een grote kikker gemaakt zodat je makkelijk tijdens het schutten een lijn kunt zetten zonder helemaal naar voren te hoeven lopen.
In de kop komen patrijspoorten. Onderdeks vinden we hier de toekomstige slaapkamer en het kantoor. De patrijspoorten zorgen voor ventilatie, lichtinval en je kunt lekker naar buiten kijken.
Ze worden onder een kleine hoek geplaatst zodat er nooit water in kan blijven staan.
‘De vierkante doos’ moet ook echt van het voordek af, wat een gedrocht zeg! Deze zelfgemaakte koekoek maakt plaats voor een complete verlenging van de roef. Hiermee wordt de stahoogte met zo’n 1.5 meter verlengd!
De verlenging loopt op dezelfde hoogte als de roef door, waardoor het er veel subtieler uit zal komen te zien dan de oude lichtinval die alleen voor licht zorgde, en niet eens extra stahoogte opleverde.
Zoals te zien op de foto is het voordek al eens gedubbeld, en deze moet dus ook laag voor laag ontleed worden.
Nu het voordek eruit is maken we gelijk van de mogelijkheid gebruik om de oude watertanks en vuilwatertank uit het ruim te takelen. Na even rommelen staan ze op het ponton, klaar om afgevoerd te worden naar het oud-ijzer.
De nieuwe watertank hebben we maanden geleden al laten maken van HDPE kunststof, en lag al die tijd opgeslagen totdat deze naarbinnen kon worden gehesen. Het dek ligt nu toch open, dus dit is een mooi moment.
Het is een beetje krap maar met een kettingtakel en wat gevloek links en rechts komt het toch weer goed 😉
Ook qua veiligheid worden er flinke stappen gemaakt. Het aantal waterdichte schotten in het schip bleef steken op 0 bij aanschaf. Met de verbouwing van het voorschip komt hier ook verandering in.
Omdat in de voorpiek zowel de spudpaal als boegschroef komen is het risico op lekkage hier groter dan in andere delen van het schip. Mocht er hier onverhoopt een lakkage optreden dan blijft de schade beperkt.
Ook ontbrak het aan een aanvaringsschot in de oude situatie, dat is hiermee ook gelijk hersteld. Op de foto zijn ook de patrijspoorten goed te zien.
Na alle kraanwerkzaamheden is het weer tijd voor ‘doosje dicht’ en kan er een begin gemaakt worden aan de verlenging van de roef. Peet roept altijd “ik ben geen ijzerwerker en ook maar een hobbyist”.
Terwijl ik naar mijn kantoorbaan in Amsterdam ben rammelt hij lekker door en staat er binnen no-time een prachtige verlenging die meer staruimte biedt, en nog lager is dan de oude lichtinval.
Hierdoor valt dit nieuwe deel geheel achter de kop/boeiing weg in het zijaanzicht.
Ondanks al het nieuwe staal wat ten tonele verschijnt proberen we ook waar mogelijk het een en ander her te gebruiken.
Ik vond de ingang van de roef een beetje misplaatst, maar dit ‘halve maantje’ hoort van origine wel op het voorschip thuis. Op de Aqua Ludens heeft in het verleden ook zo’n half maantje op de kop gestaan. Dit deed toen dienst als ingang naar het verblijf van de bemanning.
Ik vind het super leuk dat we de oude tijden een beetje kunnen doen laten herleven, en dit tijdsbeeld kunnen laten terugkeren.
Het ponton ligt inmiddels scheef van al het oude ijzer wat aan dek ligt, dus een tripje naar de oudijzer-boer is hoog nodig.
Het is op vrijdag prachtig weer dus dat is een ideale gelegenheid om een tripje te maken naar Hardinxveld. De Scania brult zoals gewoonlijk makkelijk tot leven en na een halfuurtje zijn we bij de Merwedebrug als er ineens een alarm in de stuurhut afgaat.
Hmmm… even zoeken. Shit! Koelwater alarm. Hoedan?! Het complete systeem is onlangs vervangen op de werf, koelwater niveau is op peil, en toch loopt de motor in rap tempo warm.
Om goed te kunnen kijken wat er aan de hand is varen we de kotter het dichtsbijzijnde strand op, en zetten de motor uit. Na een kort onderzoek, want gereedschap ligt thuis…. hebben we niets abnormaals kunnen vinden.
We besluiten een aantal minuten verder te varen naar een loonbedrijf waar we wat spullen kunnen lenen om te sleutelen. Peet sleutelt de thermostaat uitelkaar, want die verdenken we als het probleem. De thermostaat blijkt na een test onder een hete Quooker echter goed te werken.
We halen nieuwe pakking en schroeven alles weer in elkaar. Starten de motor, en weer loopt deze warm… Ik loop de machinekamer in en ineens valt mijn oog op de as van de waterpomp. Die draait ongeveer een vierde van de snelheid die die zou moeten draaien.
Deze as zit met klemmen vast aan de dynamo, en wat blijkt… een klemmetje is losgekomen waardoor de as slipt. Na het aandraaien van het klemmetje draait de pomp weer goed mee en daalt de temperatuur gelijk. Pfhew, probleem opgelost.
Gelukkig was het probleem achteraf veel kleiner dan gedacht, en konden we na het aandraaien van de klem onze reis naar Hardinxveld weer vervolgen.
Na een halfuurtje kwamen we aan, en maakt de kraan licht werk van al het ijzer van het dek te verwijderen. Na een minuut of 10 zijn we gelost en kunnen we leeg retour richting huis.
Met deze spannende vaartocht komt dit blog ten einde, tot de volgende!
